Klicken sie die Lautsprecher
für eine Hörprobe, den Titel und Sie gelangen an die Texte ! für eine Hörprobe, den Titel und Sie gelangen an die Texte !
Aufgenommen im Februar 2005 im
White-Noise Tonstudio, Hamburg |
|
1. Hest Du dat al sehn [Radio-Edition]
|
|
Hesst du dat al sehn, wat de Wienachtsmann uns bröcht hett.
Hesst du dat al sehn, - he keem ok hier vörbi un
Hesst du dat al sehn, wat de Wiehnachtsmann uns mitbröch.
Hesst du dat al sehn, dor's för jedeen wat dorbi.
Mudder kreeg blots werr ´n Sack vull Arbeit
Se ackert in de Köök un ward meist mall
Wo geern weer se to Wiehnachten mol utneiht
Man se backt un kokt mol werr för all.
Un de lot sick bedenen.
Hesst du dat al sehn...
Wat Oma schenkt, dat kümmt mi heel bekannt vör,
is dat nich uns‘ ohle Kuckucksuhr?
De kreeg se doch vör 3 Johr`n to’n Geburtsdag
un nu kümmt se wedder hier retour.
de tickt ja wull nich richtig.
Hesst du dat al sehn...
Vadder hett vun Teepunsch ’n lütten sitten
De Buddel kreeg he vun uns Nahver Schmidt
Un wenn he nu nich ophört – so bi lütten,
Kriggt he vun den Abend nich veel mit.
Un he mutt glicks to Bett
Hesst du dat al sehn...
To´n Eeten keem’n denn ok noch ungebeden
Tante Trude mit uns’ Unkel Fritz.
De wüllt sick doch blots mol werr dörchfreten
Wat se verschenkt dat is een Witz.
De oh-len Knik-ker-büdels
Hesst du dat al sehn...
Möven ut Snee
Text : Johanna Kastendieck / Musik : Jörn P. Schröder
Letzte Nacht keem een Schipp hier langs de Küst,
Een Schipp ohne Segel, keeneen hett dat wüsst,
Dat keem vun Norden, vun de hooge See
Mit Masten ut Ies un Möven ut Snee.
Dat Schipp is de Winter, sein Fracht is de Küll.
Dat leggt jümmer dor an, wo de Wind dat so will.
Meist kummt dat nachts – över de See
Un achteran fleegen Möven ut Snee.
De Kaptein steiht an Deck un mit em 12 Mann,
Sien Ogen de funkeln, he hett ieskohle Hann’n
Sien Hoor is so wild - un sein Bort is al gries,
Sien Mannschopp steiht fast in Stevel ut Ies.
Ref.
He gifft een Kommando, se folgen op’t Wort.
De Wind geiht vöran, so gahn se vun Bord,
De Nevel, dat Ies – de Frost un de Snee
Trecken ganz sachen över Land und de See.
Dat Schipp ohne Segel kannst du nich sehn
Man de Möven ut Snee, de kannst du hör’n
Ehr Stimmen de klingen – ieskolt un kloor,
Se roopen di to – de Winter is dor !
De Kaptein blifft an Deck un he höllt de Wacht.
He fohrt wedder rut, wenn vörbi de Nacht.
Sien Heimathaven is wiet buten op See
Un achteran fleegen Möven ut Snee.
Ref.
Is Wiehnachtstiet
Text & Musik: Gert Drögemüller
Dezember kümmt, denn fangt se an, de schönste Johrestiet.
De Avenden sünd wedder lang, nu ist ´mal weer so wiet..
Uns´Kinner sünd putzmunter, manch een is hibbelich.
Geschenke mööt wie kopen, dat is höchste Börgerplicht..
De Wiehnachtsmann steiht vör de Döör un arbeit´Sonderschicht.
Refrain
Ìs Wiehnachtstiet, ís Wiehnachtstiet, de schönste Tiet in´t Johr,
Jedeen freit sik afsünnerlich, en Droom warrt wedder wohr.
Ìs Wiehnachtstiet, ís Wiehnachtstiet, överall is dat to sehn,
De düüstere November is vergeten un vörbi.
De Lichter op de Dannbööm strahlt so hell un schön för mi.
Uns´Oma de backt Koken, is düchtig engageert,
dat Huus is al heel festlich, vun Moder dekoreert.
An´Niklaas gifft Geschenke, in de Stevel för de Göörn,
Un manch een Wiehnachtsleed is nu in´t Radio to höörn.
De Tiet de warrt uns lang, wenn wi doch erst bi Wiehnacht weern.
Refrain
Denn is dat Hillig Avend, Vader bött den Oven an,
Un in de Köök hett Moder, en Goos in ehre Pann.
De Kinner sünd bi Opa, de Märchen jem vertellt,
un wenn´t an Avend in de Kark geiht, un de Orgel speelt,
denn weet jedeen, ís Wiehnachten un Freden op de Welt.
Refrain
Oma ehr oolt Huusrezept
Text & Musik: Bert C. Biehl
Een Keddeln in de Nees, hatschi, nu is't so wiet
mit Schnööf un Gripp un Hosten mellt sik t'rüch de kole Tiet
de Kopp is swoor, de Klüsen dicht, ik kann meist nix mehr sehn:
mien Nees hett al'n Ümfang as'n Elefantentöhn.
Wullt du dor gegenangahn, denn is gode Raat nich düer,
denn jedeen hett vun Oma noch'n Huusrezept op't Füer
Wat fröher meisttiets richtig weer, is hüüt nich all'ns verkehrt
klei wat tohoop un sluck dat dal, ok wenn de Maag sik wehrt
hest du mal Kummer, hest du Gripp, büst anners mal in Noot:
Mit Oma ehr oolt Huusrezept ward allens wedder goot,
ja, mit Oma ehr oolt Huusrezept ward allens wedder goot.
Mien Oma schreev noch Sütterlin, dat leest sik nich so licht
se hett ok snaaksche Teken maalt, un meen denn dat Gewicht
steiht dor denn nu "een lütten" oder heet dat woll "een Liter"?
un meen se "morgen beter" oder doch 'n "Magenbitter"?
Nu lees ik hier: Du warmst een Liter Beer di düchtig an
to'n Drinken sett di in hitt Water in de Badewann.
Ref.
Un anner Dag, ik glööw dat nich, nu heff ik dat Mallöör:
de Klüsen dicht, de Kopp is swoor, blots leeger as vörher
heff bevern Been un weeke Knee, as weern keen Knaken bin
mien Maag, de danzt noch Kasatschok, de kriggt sik gor nich in.
Heff ik nu wat verkehrt leest oder weer dat all'ns dumm Tüüch?
harr ik doch mien verdammichte Verköhlen werr torüch!!
Ref.
Niklaas-Överraschung
T.: Johanna Kastendieck / M.: Jörn P. Schröder
Güstern sä Mama to mi,
Hesst du dat al sehn, wat de Wienachtsmann uns bröcht hett.
Morg’n kümmt Niklaas ok to di.
Ick hoff‘, du büst fein artig ween,
Denn he find‘t dat gor nich schön,
Wenn Kinner sik nich goot bedrägen,
Jümmer sabbeln un ok leegen,
Veel to veel vör’n Kiekschapp sitten
Un sik kabbeln mit de Lütten.
Mann, nu müß ick överleggen
Em ok dat Richtige to seggen;
Doch wat geiht Niklaas dat denn an,
Wat ick mien Huusopgaven kann?
Ick tööv af, laat em man komen,
Ick heff nix dahn, mutt mi nich schamen.
Oh, nu pultert vör uns Döör,
Ick glööv Niklaas steiht dorvör.
Man ick bünn ja ‘n plietschet Kind,
So as Kinner hüüt mal sünd,
Schliek mi ran an’t Slötellock,
Ja, so heff ick mi dat dacht:
Dor steiht he in sien’n ganze Pracht,
Mit witten Bort, he grient un lacht
Un nimmt mien Mama in sien‘n Arm
Un se makt gor keen Al – a- a –a –a - rm!
Mien Mama küss den Nikolaas,
Mann, wat harr’n de beiden Spaß,
Ick mak liesen op de Döör
Un seh dat Mallöör!
Mien Mama küss den Nikolaas,
Mann, wat harr’n de beiden Spaß.
Un siet hüüt is dat gewiss,
Dat Nikolaas mien Papa is!
Hest Du dat al sehn
Text : Johanna Kastendieck / Musik : Jörn P. Schröder
Hesst du dat al sehn, - he keem ok hier vörbi un
Hesst du dat al sehn, wat de Wiehnachtsmann uns mitbröch.
Hesst du dat al sehn, dor's för jedeen wat dorbi.
Mudder kreeg blots werr ´n Sack vull Arbeit
Se ackert in de Köök un ward meist mall
Wo geern weer se to Wiehnachten mol utneiht
Man se backt un kokt mol werr för all.
Un de lot sick bedenen.
Hesst du dat al sehn...
Wat Oma schenkt, dat kümmt mi heel bekannt vör,
is dat nich uns‘ ohle Kuckucksuhr?
De kreeg se doch vör 3 Johr`n to’n Geburtsdag
un nu kümmt se wedder hier retour.
de tickt ja wull nich richtig.
Hesst du dat al sehn...
Tine strickt för Vadder een Pullover
Dat Muster weer ehr schients ganz eenerlee
Hilligobend treckt Vadder em denn över
Un de Ärmels gahn bet an de Knee
Wat seeg dat dösig ut
Hesst du dat al sehn...
Vadder hett vun Teepunsch ’n lütten sitten
De Buddel kreeg he vun uns Nahver Schmidt
Un wenn he nu nich ophört – so bi lütten,
Kriggt he vun den Abend nich veel mit.
Un he mutt glicks to Bett
Hesst du dat al sehn...
To´n Eeten keem’n denn ok noch ungebeden
Tante Trude mit uns’ Unkel Fritz.
De wüllt sick doch blots mol werr dörchfreten
Wat se verschenkt dat is een Witz.
De oh-len Knik-ker-büdels
Hesst du dat al sehn...
Nostalgisch sünd blots Dannboom un Bescherung,
Avers af klock teihn, dor kiekt wi fern!
Appeln, Nööt un Marzipan, dat langt nich,
dorför is dat hüüt allens to modern.
Un dat ward jüm-mer leeger
Hesst du dat al sehn...